به جای خالیات، در عکس نگاه میکنم.
یک صندلی زرد، و برگهایی که زردی به جانشان زده
جاهای خالی هیچوقت خالی نیستند؛
پُراند از غیبت کسی.
سنگیناند از فقدان چیزی.
روحی نادیدنی در آنها حضور دارد.
برای همین از آنها رو برمیگردانیم.
اما فقدان ما، همچنان به ما زل زده.
بیشتر از بلاگ مشاور مدیریت کشف کنید
برای دریافت آخرین پستها به ایمیل خود مشترک شوید